Woensdag 23 september , dag 258
Alle trucks zijn weer verdwenen en is het hier heerlijk rustig. Vanmiddag zullen er wel weer wat nieuwe gasten komen, maar voorlopig genieten we van de rust hier. Lekker niets doen dus.
Frans is vanmorgen om 8 uur een strandwandeling gaan maken en kwam om 10 uur weer terug met een heleboel foto’s.
Donderdag 24 en vrijdag 25 september, dag 259,260.
Er is weinig nieuws te melden deze dagen. We hebben wel weer nieuwe mensen ontmoet en gezellig mee gebabbeld. Martin en Jet. Deze twee Nederlanders zijn inmiddels een jaar onderweg en nu weer terug richting Nederland waar ze een half jaar voor hebben. Ze zijn uit Nederland via de westkant van Afrika afgezakt en gaan nu proberen via de oostkant weer terug te gaan, maar net als bij ons veranderen ze hun plannen ook nog al eens. Hun website www.whataboutafrica.org We hebben lekker wat boeken uit kunnen wisselen. Ik kan weer even vooruit.
’s Avonds kwamen er vier Overlandtrucks binnen. Een gezellige drukte dus weer. Maar weer waren het de Engelsen die er weer een rumoerig avondje van maakten. Wij hebben gezellig met Ed en Carmen gegeten en gebabbeld. Het was weer gezellig.
Zaterdag 26 september, dag 261.
Ik stond om 5 uur “het begon net licht te worden” op. Ja zoals altijd als we gaan rijden. Niet kunnen wachten om te gaan! De zonsopgang vanaf het meer was geweldig mooi. Nee geintje. We zijn wel vroeg op pad gegaan en dat was lekker. Gisteravond al afscheid genomen van Ed, want hij moest later beginnen. Vanmorgen was Carmen er om ons uit te zwaaien. We hebben weer een heerlijk weekje samen met hen en bij hen gehad. En dat was wederzijds, alleen nu moesten ze weer afkicken van de drank(???????????????). Valt allemaal wel mee, maar je drinkt natuurlijk meer als je met anderen bent. Ook hen zullen we weer missen, maar wie weet zien we ze volgend jaar wel weer.
We hadden met Inez en Michel gemaild dat we naar Lilongwe zouden komen, maar we kregen een mailtje terug, dat ze een weekendje aan het meer gingen vertoeven. Dus als we zin hadden???????? Ja natuurlijk hebben we daar zin in, alleen was het iets verder rijden, maar tegen vieren hebben we elkaar op Steps camp, in Senga bay ontmoet. Het was rustig op de weg, qua verkeer dan, wel veel mensen, maar een schitterende rit. Rond 15.30 hadden wij ons tentje opgezet en even daarna kwamen Inez, Michel, Maarten en Anneke, de ouders van Michel, aan. Lekker gebabbeld, wijntje erbij en een heerlijke braai gegeten. Erg gezellig allemaal. Voordat we naar Steps gingen zijn we nog even in Salima over de markt gaan struinen. Dit is altijd weer een geweldige ervaring. Je loopt daar als enige blanke dus heb je enorm veel bekijks. Niet op een vervelende manier. Natuurlijk willen ze je allemaal iets verkopen, maar als je nee zegt, blijven ze niet aandringen. We hebben wel wat fruit en eieren gekocht en…………………ook weer een lapje. En voor 2 euro is Karin weer blij.
Zondag 27 september, dag 262.
Heerlijk op ons gemak ontbeten en nog wat gezwommen en langzaam ons boeltje opgeruimd, want we gaan met zijn allen naar Cape Macclear, naar Fat Monkeys. Het kleine paradijsje aan het meer. Rond 14.00 uur kwamen we op de campsite aan en het was alsof we thuiskwamen. Karon, de eigenaresse, kwam al aanlopen met een wijntje en een biertje plus wat voor de andere vier. Geweldig toch om zo welkom geheten te worden? Het was niet druk op de camping, dus konden we een lekker plekje onder de Mangobomen in beslag nemen. We zijn gelijk met zijn allen het dorpje ingelopen, maar het was er eigenlijk te heet voor 38+. Ook daar zagen we weer veel bekenden en iedereen weer zeggen Welcome back. Ze denken hier dat we een stuk grond gaan kopen om er een lodge op te zetten en ze willen natuurlijk allemaal komen werken! Gaan we niet doen. Mathew, de houtbewerker, zijn we even gedag gaan zeggen en we kregen een geweldige glimlach. Ook Richie, de schilder, kwam ons achterop lopen om ons te begroeten. Erg leuk weer allemaal. Inez en Michel waren hier nog niet geweest en vonden het erg leuk dit dorpje te zien. Voor Anneke en Maarten was het natuurlijk allemaal nog nieuw. Zij zijn vrijdag pas aangekomen en hebben nog 3 weken voor de boeg. ’s Avonds maar een pizza besteld hier op de camping, want we hadden geen van allen nog zin om te koken.
Maandag 28 september, dag 263.
Inez, Michel, Maarten en Anneke zijn vandaag een boottripje gaan maken. Lekker snorkelen en Sea eagles vis voeren. ik Ben benieuwd hoe ze het vinden. Wij hadden geen zin om mee te gaan en blijven lekker op de camping om te schrijven de was te laten doen en te lezen. Heel ver velend allemaal…………………! Het is hier inmiddels rond de 38 graden, dus lekker warm, maar onder de Mangotree in de schaduw en een zacht windje goed uit te houden. Af en toe het meer in geeft natuurlijk ook verkoeling. Frans zit gezellig met Edwin te skypen. Gaaf toch? Zit je zo ver weg en toch zo dichtbij.
De familie is inmiddels weer terug en hebben het geweldig naar hun zin gehad. Lekker gesnorkeld, van de zon genoten en vele visjes gezien en het eten was ook lekker. Wij zijn weer op de campsite gebleven en hebben genoten van de rust. Er staat nog een tent met een moeder en twee kindjes. Haar man is voor een maand naar Engeland om wat geld te verdienen(?). Een aardig mens, die de hele dag bezig is met het leuk te maken voor haar kindjes.
Wij hebben zitten genieten van het schitterende uitzicht hier. De eilanden in de verte, de Sea Eagles die je hoort schreeuwen en ziet duiken., Soms ver weg, maar vaak genoeg heel dicht bij. Ook de kingfishers (zwart witte ijsvogels )zie je regelmatig duiken. Geweldig om te zien. Het blijft hier genieten af en toe een drankje en een goed boek. Wat een leven hebben we toch! We zijn ’s avonds naar de Gecko lounge gewandeld, zo’n 10 minuten lopen door het dorpje. In het dorp heeft niemand elektra, dus zie je overal olielampjes staan, want paraffine is er wel te krijgen. Zelf moet je wel een lampje meenemen, want het is er verder pikkedonker en je zou je nek breken als je dat niet doet. Bij de Gecko lounge hebben we gegeten, maar het was niet zo denderend. Het eten was koud en de kip, die er in de Tortilla’s moest zitten, was waarschijnlijk weggevlogen. Maar het was gezellig en dat is het belangrijkste toch?
Dinsdag 29 september, dag 264.
We hebben gezellig met z’n allen ontbeten en rond 11.00 uur is de familie weer terug gegaan naar Lilongwe. Het was weer fijn om Inez en Michel te zien en Michels ouders te leren kennen. Zijn ouders wonen in Papendrecht, dus we zullen ze waarschijnlijk nog wel eens ontmoeten alleen……………………dat zal nog wel even duren. Verder die dag weinig gedaan! Het was erg warm en een beetje drukkend dus…… gewoon rustig blijven zitten in de schaduw van de Mangotree. De boom zit ontzettend vol mango’s, alleen zijn ze nog niet rijp. Jammerrrrrrrrrrrr!
Woensdag 30 september, dag 265.
Vandaag blijven we nog een dagje hier en morgen gaan we richting Blantyre om de auto en de trailer een service beurt te geven. En wij moeten onze voorraad weer een beetje bij spijkeren, want hoe het in Mozambique is? We horen daar nogal verschillende berichten over, er schijnt niet zoveel te koop te zijn dus nemen we maar van alles mee, in ieder geval water en eten voor zeker 2 weken of nog iets meer en niet te vergeten diesel voor de auto. Een slimme meid……………………………….! We kregen een mailtje van Cecile en Will, uit Lusaka (Zambia), dat ze 16 oktober een weekje naar Vilanculos (Mozambique)komen, om samen te gaan snorkelen en duiken, dus wij gaan ze daar weer ontmoeten. Geweldig om hen weer te zim hen weer te zien.